Materiały i technologie dla obronności to nowy kierunek studiów Politechniki Krakowskiej. Od października Wydział Inżynierii Materiałowej i Fizyki będzie na nim kształcić we współpracy z elitarnym patronem – Jednostką Wojskową Komandosów w Lublińcu. Nowy kierunek łączy inżynierię materiałową z jej praktycznymi zastosowaniami – specjalnymi, obronnymi i strategicznymi. Dzięki współpracy z komandosami oraz Stowarzyszeniem Terytorialni studenci Politechniki zdobędą nie tylko inżynierskie kompetencje, ale też umiejętności posługiwania się współczesną bronią strzelecką, planowania działań taktycznych, samoobrony i walki kontaktowej, ratownictwa taktycznego, a nawet nurkowania. Rekrutacja już trwa, nabór do połowy września.     Kierunek materiały i technologie dla obronności to studia dla osób, które chcą zdobyć uniwersalne kompetencje inżynierskie, a jednocześnie mieć wpływ na rozwój nowoczesnych technologii ważnych dla bezpieczeństwa i odporności państwa. Stąd unikatowe połączenie sił dla kształcenia takich inżynierów – cywilnej uczelni technicznej, edukatorów proobronnych i wojskowych praktyków. Specjalną zgodę na patronat Jednostki Wojskowej Komandosów nad nowymi studiami wydało Ministerstwo Obrony Narodowej.     Jednostka Wojskowa Komandosów (JWK) stacjonująca w Lublińcu to elitarny oddział Wojsk Specjalnych Wojska Polskiego. To najstarsza tego typu formacja w kraju, przeznaczona do prowadzenia szerokiego wachlarza operacji specjalnych. Operacje te mogą być prowadzone na lądzie oraz wodach śródlądowych w okresie pokoju, kryzysu lub wojny. Zasadniczymi rodzajami tych operacji są akcje bezpośrednie, rozpoznanie specjalne i wsparcie wojskowe. Jednostka może prowadzić je samodzielnie lub w ramach kampanii narodowych i sojuszniczych. Wkład Jednostki Wojskowej Komandosów z Lublińca w nowy kierunek to w szczególności konsultowanie programu nauczania i efektów jego realizacji.     Nowoczesna obronność zaczyna się od materiałów     Skąd pomysł na połączenie inżynierii materiałowej z obronnością? Dr inż. Marek Nykiel, prodziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Fizyki Politechniki, podkreśla, że nowoczesna obronność nie zaczyna się od sprzętu: ­ –  Zaczyna się od materiału. Od tego czy kompozyt zachowa właściwości w warunkach ekstremalnych czy da się przewidzieć uszkodzenia, kontrolować jakość i zaprojektować materiał dokładnie pod wymagania aplikacji. Obronność to też wiedza, czy konstrukcja jest odpowiednio wytrzymała, lekka, odporna na temperaturę, korozję, zmęczenie, uderzenie i długotrwałe obciążenia, czy zastosowane w niej połączenia spawane są niezawodne – wylicza ekspert PK.     Dlatego nowy kierunek studiów łączy zaawansowaną wiedzę materiałową z zagadnieniami z zakresu bezpieczeństwa – państwa, przemysłu i infrastruktury krytycznej. Program kształcenia opiera się na mocnym fundamencie klasycznej inżynierii materiałowej.  – Obejmuje wiedzę o strukturze i właściwościach materiałów, metalurgii, kompozytach, technologiach wytwarzania, obróbce cieplnej, badaniach materiałowych oraz analizie trwałości i niezawodności materiałów i konstrukcji – mówi dr hab. inż. Michał Łach, prof. PK z Wydziału Inżynierii Materiałowej i Fizyki, jeden z głównych inicjatorów powstania nowego kierunku.     A z drugiej strony studia rozwijają tę wiedzę o jej praktyczne zastosowanie w technologiach specjalnych, systemach ochronnych, zaawansowanych konstrukcjach, przemyśle wysokich wymagań oraz rozwiązaniach o znaczeniu strategicznym. – Studenci nauczą się projektować, wytwarzać, diagnozować i oceniać materiały oraz technologie, które muszą spełniać najwyższe wymagania jakościowe, eksploatacyjne i bezpieczeństwa – zapowiada Michał Łach.     Od laboratorium do zastosowań na polu bezpieczeństwa     Siłą kierunku jest jego praktyczny i aktualny charakter. Program kształcenia został przygotowany w oparciu o rzeczywiste potrzeby rozwijającego się sektora obronnego i technologii podwójnego zastosowania (dual-use). Jego zaplecze tworzą badania prowadzone na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Fizyki Politechniki Krakowskiej. – Pracujemy m.in. nad geopolimerami, kompozytami, materiałami polimerowymi, metalami i stopami technicznymi czy metalurgią proszków. Realizujemy też projekty dotyczące materiałów ochronnych i balistycznych, np. hybrydowych kompozytów geopolimerowych do osłon balistycznych. W kształceniu na nowym kierunku połączymy kompetencje naszej kadry badaczy i dydaktyków z praktycznym doświadczeniem naszych partnerów – przemysłowych, wojskowych i ze środowisk proobronnych – mówi dr hab. inż. Janusz Mikuła, dziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Fizyki PK.   W programie studiów poza przedmiotami z zakresu inżynierii materiałowej  znalazły się takie przedmioty jak: podstawy bezpieczeństwa narodowego, obrona powszechna i obrona cywilna, podstawy kryminalistyki, bezpieczeństwo militarne w praktyce, bezpieczeństwo publiczne w praktyce, inżynieria materiałowa w przemyśle obronnym, rozwój broni białej, budowa i zasady działania broni palnej, systemy bezzałogowe, osłony balistyczne, planowanie działań taktycznych, a nawet podstawy nurkowania.   Praktyczne doświadczenia studentów wzmocnią dodatkowo staże w laboratoriach technologicznych, firmach z branży obronnej i zbrojeniowej oraz liczne  szkolenia: strzeleckie, taktyczne, z zakresu samoobrony, pierwszej pomocy czy ratownictwa.     Studenci i pracownicy Politechniki Krakowskiej podczas szkoleń proobronnych prowadzonych przez Stowarzyszenie Terytorialni     Inżynierski dyplom i uniwersalne kompetencje   Absolwenci kierunku materiały i technologie dla obronności będą przygotowani do pracy w przemyśle obronnym, ale też lotniczym, motoryzacyjnym, energetycznym i materiałowym, w laboratoriach badawczych, jednostkach B+R, obszarze jakości i certyfikacji, a także przy technologiach związanych z ochroną, bezpieczeństwem technicznym i infrastrukturą krytyczną.   A takich wszechstronnych specjalistów rynek będzie potrzebował coraz więcej. W Polsce (podobnie jak na całym świecie) rośnie znaczenie sektora obronnego. Wynika to m.in. z geopolitycznych zmian i potrzeby budowania własnych zdolności technologicznych oraz wzrostu wydatków na obronność (4,3% PKB w 2025 r. według NATO) . Trwają duże inwestycje, związane z produkcją amunicji oraz komponentów uzbrojenia, ale także potrzebą zapewnienia krajowi kompetencji materiałowych i technologicznych niezbędnych do budowy długoterminowego bezpieczeństwa przemysłowego i technologicznego. Rosną również bardzo konkretne potrzeby przemysłowe. To wszystko zwiększa zapotrzebowanie na wysoko wykwalifikowanych inżynierów interdyscyplinarnych kompetencjach.   –  Nasz kierunek to propozycja dla kandydatów, którzy chcą połączyć zainteresowanie techniką z tematyką bezpieczeństwa i obronności, ale niekoniecznie planują karierę wyłącznie w sektorze wojskowym. Absolwent będzie miał uniwersalne kompetencje – może odnaleźć się zarówno w obszarach obronnych, jak i w przedsiębiorstwach realizujących technologie o charakterze dual-use  – wyjaśnia dr hab. inż. Michał Łach, prof. PK z WIMiF.   Przygotowania do uruchomienia kształcenia w obszarze materiałów i technologii dla obronności Politechnika Krakowska prowadziła od dłuższego czasu. Podpisała m.in. porozumienie z Grupą Niewiadów oraz Stowarzyszeniem Terytorialni w sprawie współpracy na rzecz badań i edukacji w obszarze szeroko rozumianej obronności.   Na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Fizyki PK rozpoczęły się kursy proobronne dla studentów PK, z kolei specjaliści wydziału biorą udział w szkoleniach poligonowych. – Podczas przygotowań do uruchomienia kierunku podnosiliśmy kompetencje naszej kadry nie tylko prowadząc klasyczną działalność badawczą, ale też przez kontakt z praktyką szkoleniową, środowiskiem taktycznym i realiami użytkowymi technologii ochronnych – zdradza prof. Michał Łach. Eksperci Wydziału Inżynierii Materiałowej i Fizyki regularnie uczestniczą też w Międzynarodowym Salonie Przemysłu Obronnego w Kielcach.   Kształcenie na nowym kierunku startuje 1 października. Nabór trwa w kilku cyklach rekrutacyjnych do połowy września. Rozstrzygnięcie pierwszego z czterech lipcowych naborów już 10  lipca. Studia trwają 7 semestrów, a ich absolwenci uzyskają tytuł inżyniera.       Materiały i technologie dla obronności – najważniejsze informacje   Student pozna m.in.: strukturę i właściwości materiałów (metale, ceramika, kompozyty) mechanizmy uszkodzeń: pękanie, zmęczenie, korozję, pełzanie zachowanie materiałów w wysokich temperaturach i obciążeniach dynamicznych technologie wytwarzania i obróbki (odlewnictwo, spawalnictwo, obróbka cieplna) badania materiałowe (niszczące i nieniszczące, diagnostyka, kontrola jakości)   Jednocześnie kierunek rozszerza tę wiedzę o zastosowania specjalne: materiały dla infrastruktury krytycznej materiały pracujące w warunkach ekstremalnych lekkie i wytrzymałe kompozyty zagadnienia odporności mechanicznej i trwałości konstrukcji technologie o charakterze dual-use (cywilno-wojskowym)   Absolwent może pracować: w przemyśle materiałowym, metalurgicznym i maszynowym w sektorze obronnym i u partnerów przemysłowych rozwijających technologie specjalne w firmach rozwijających materiały zaawansowane i kompozyty w sektorze lotniczym, motoryzacyjnym, energetycznym i transportowym w jednostkach badawczo-rozwojowych i laboratoriach materiałowych w obszarze jakości, certyfikacji i badań nieniszczących przy technologiach związanych z ochroną, bezpieczeństwem i infrastrukturą krytyczną w administracji i instytucjach związanych z zarządzaniem bezpieczeństwem technicznym         (m)         {fastsocialshare}  

  Materiały i technologie dla obronności to nowy kierunek studiów Politechniki Krakowskiej. Od października Wydział Inżynierii Materiałowej i Fizyki będzie na nim kształcić we współpracy z elitarnym patronem – Jednostką Wojskową Komandosów w Lublińcu. Nowy kierunek łączy inżynierię materiałową z jej praktycznymi zastosowaniami – specjalnymi, obronnymi i strategicznymi. Dzięki współpracy z komandosami oraz Stowarzyszeniem Terytorialni studenci Politechniki zdobędą nie tylko inżynierskie kompetencje, ale też umiejętności posługiwania się współczesną bronią strzelecką, planowania działań taktycznych, samoobrony i walki kontaktowej, ratownictwa taktycznego, a nawet nurkowania. Rekrutacja już trwa, nabór do połowy września.     Kierunek materiały i technologie dla obronności to studia dla osób, które chcą zdobyć uniwersalne kompetencje inżynierskie, a jednocześnie mieć wpływ na rozwój nowoczesnych technologii ważnych dla bezpieczeństwa i odporności państwa. Stąd unikatowe połączenie sił dla kształcenia takich inżynierów – cywilnej uczelni technicznej, edukatorów proobronnych i wojskowych praktyków. Specjalną zgodę na patronat Jednostki Wojskowej Komandosów nad nowymi studiami wydało Ministerstwo Obrony Narodowej.     Jednostka Wojskowa Komandosów (JWK) stacjonująca w Lublińcu to elitarny oddział Wojsk Specjalnych Wojska Polskiego. To najstarsza tego typu formacja w kraju, przeznaczona do prowadzenia szerokiego wachlarza operacji specjalnych. Operacje te mogą być prowadzone na lądzie oraz wodach śródlądowych w okresie pokoju, kryzysu lub wojny. Zasadniczymi rodzajami tych operacji są akcje bezpośrednie, rozpoznanie specjalne i wsparcie wojskowe. Jednostka może prowadzić je samodzielnie lub w ramach kampanii narodowych i sojuszniczych. Wkład Jednostki Wojskowej Komandosów z Lublińca w nowy kierunek to w szczególności konsultowanie programu nauczania i efektów jego realizacji.     Nowoczesna obronność zaczyna się od materiałów     Skąd pomysł na połączenie inżynierii materiałowej z obronnością? Dr inż. Marek Nykiel, prodziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Fizyki Politechniki, podkreśla, że nowoczesna obronność nie zaczyna się od sprzętu: ­ –  Zaczyna się od materiału. Od tego czy kompozyt zachowa właściwości w warunkach ekstremalnych czy da się przewidzieć uszkodzenia, kontrolować jakość i zaprojektować materiał dokładnie pod wymagania aplikacji. Obronność to też wiedza, czy konstrukcja jest odpowiednio wytrzymała, lekka, odporna na temperaturę, korozję, zmęczenie, uderzenie i długotrwałe obciążenia, czy zastosowane w niej połączenia spawane są niezawodne – wylicza ekspert PK.     Dlatego nowy kierunek studiów łączy zaawansowaną wiedzę materiałową z zagadnieniami z zakresu bezpieczeństwa – państwa, przemysłu i infrastruktury krytycznej. Program kształcenia opiera się na mocnym fundamencie klasycznej inżynierii materiałowej.  – Obejmuje wiedzę o strukturze i właściwościach materiałów, metalurgii, kompozytach, technologiach wytwarzania, obróbce cieplnej, badaniach materiałowych oraz analizie trwałości i niezawodności materiałów i konstrukcji – mówi dr hab. inż. Michał Łach, prof. PK z Wydziału Inżynierii Materiałowej i Fizyki, jeden z głównych inicjatorów powstania nowego kierunku.     A z drugiej strony studia rozwijają tę wiedzę o jej praktyczne zastosowanie w technologiach specjalnych, systemach ochronnych, zaawansowanych konstrukcjach, przemyśle wysokich wymagań oraz rozwiązaniach o znaczeniu strategicznym. – Studenci nauczą się projektować, wytwarzać, diagnozować i oceniać materiały oraz technologie, które muszą spełniać najwyższe wymagania jakościowe, eksploatacyjne i bezpieczeństwa – zapowiada Michał Łach.     Od laboratorium do zastosowań na polu bezpieczeństwa     Siłą kierunku jest jego praktyczny i aktualny charakter. Program kształcenia został przygotowany w oparciu o rzeczywiste potrzeby rozwijającego się sektora obronnego i technologii podwójnego zastosowania (dual-use). Jego zaplecze tworzą badania prowadzone na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Fizyki Politechniki Krakowskiej. – Pracujemy m.in. nad geopolimerami, kompozytami, materiałami polimerowymi, metalami i stopami technicznymi czy metalurgią proszków. Realizujemy też projekty dotyczące materiałów ochronnych i balistycznych, np. hybrydowych kompozytów geopolimerowych do osłon balistycznych. W kształceniu na nowym kierunku połączymy kompetencje naszej kadry badaczy i dydaktyków z praktycznym doświadczeniem naszych partnerów – przemysłowych, wojskowych i ze środowisk proobronnych – mówi dr hab. inż. Janusz Mikuła, dziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Fizyki PK.   W programie studiów poza przedmiotami z zakresu inżynierii materiałowej  znalazły się takie przedmioty jak: podstawy bezpieczeństwa narodowego, obrona powszechna i obrona cywilna, podstawy kryminalistyki, bezpieczeństwo militarne w praktyce, bezpieczeństwo publiczne w praktyce, inżynieria materiałowa w przemyśle obronnym, rozwój broni białej, budowa i zasady działania broni palnej, systemy bezzałogowe, osłony balistyczne, planowanie działań taktycznych, a nawet podstawy nurkowania.   Praktyczne doświadczenia studentów wzmocnią dodatkowo staże w laboratoriach technologicznych, firmach z branży obronnej i zbrojeniowej oraz liczne  szkolenia: strzeleckie, taktyczne, z zakresu samoobrony, pierwszej pomocy czy ratownictwa.     Studenci i pracownicy Politechniki Krakowskiej podczas szkoleń proobronnych     Inżynierski dyplom i uniwersalne kompetencje   Absolwenci kierunku materiały i technologie dla obronności będą przygotowani do pracy w przemyśle obronnym, lotniczym, motoryzacyjnym, energetycznym i materiałowym, w laboratoriach badawczych, jednostkach B+R, obszarze jakości i certyfikacji, a także przy technologiach związanych z ochroną, bezpieczeństwem technicznym i infrastrukturą krytyczną.   A takich wszechstronnych specjalistów rynek będzie potrzebował coraz więcej. W Polsce (podobnie jak na całym świecie) rośnie znaczenie sektora obronnego. Wynika to m.in. z geopolitycznych zmian i potrzeby budowania własnych zdolności technologicznych oraz wzrostu wydatków na obronność (4,3% PKB w 2025 r. według NATO). Trwają duże inwestycje, związane z produkcją amunicji oraz komponentów uzbrojenia, ale także potrzebą zapewnienia krajowi kompetencji materiałowych i technologicznych niezbędnych do budowy długoterminowego bezpieczeństwa przemysłowego i technologicznego. Rosną również bardzo konkretne potrzeby przemysłowe. To wszystko zwiększa zapotrzebowanie na wysoko wykwalifikowanych inżynierów o interdyscyplinarnych kompetencjach.   –  Nasz kierunek to propozycja dla kandydatów, którzy chcą połączyć zainteresowanie techniką z tematyką bezpieczeństwa i obronności, ale niekoniecznie planują karierę wyłącznie w sektorze wojskowym. Absolwent będzie miał uniwersalne kompetencje – może odnaleźć się zarówno w obszarach obronnych, jak i w przedsiębiorstwach realizujących technologie o charakterze dual-use  – wyjaśnia dr hab. inż. Michał Łach, prof. PK z WIMiF.   Przygotowania do uruchomienia kształcenia w obszarze materiałów i technologii dla obronności Politechnika Krakowska prowadziła od dłuższego czasu. Podpisała m.in. porozumienie z Grupą Niewiadów oraz Stowarzyszeniem Terytorialni w sprawie współpracy na rzecz badań i edukacji w obszarze szeroko rozumianej obronności.  Nawiązała także specjalistyczną współpracę z Jednostką Wojskową Komandosów z Lublińca.   Na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Fizyki PK rozpoczęły się kursy proobronne dla studentów PK, z kolei specjaliści wydziału biorą udział w szkoleniach poligonowych. – Podczas przygotowań do uruchomienia kierunku podnosiliśmy kompetencje naszej kadry nie tylko prowadząc klasyczną działalność badawczą, ale też przez kontakt z praktyką szkoleniową, środowiskiem taktycznym i realiami użytkowymi technologii ochronnych – zdradza prof. Michał Łach. Eksperci Wydziału Inżynierii Materiałowej i Fizyki regularnie uczestniczą też w Międzynarodowym Salonie Przemysłu Obronnego w Kielcach.   Kształcenie na nowym kierunku startuje 1 października. Nabór trwa w kilku cyklach rekrutacyjnych do połowy września. Rozstrzygnięcie pierwszego z czterech lipcowych naborów już 10  lipca. Studia trwają 7 semestrów, a ich absolwenci uzyskają tytuł inżyniera.       Materiały i technologie dla obronności – najważniejsze informacje   Student pozna m.in.: strukturę i właściwości materiałów (metale, ceramika, kompozyty) mechanizmy uszkodzeń: pękanie, zmęczenie, korozję, pełzanie zachowanie materiałów w wysokich temperaturach i obciążeniach dynamicznych technologie wytwarzania i obróbki (odlewnictwo, spawalnictwo, obróbka cieplna) badania materiałowe (niszczące i nieniszczące, diagnostyka, kontrola jakości)   Jednocześnie kierunek rozszerza tę wiedzę o zastosowania specjalne: materiały dla infrastruktury krytycznej materiały pracujące w warunkach ekstremalnych lekkie i wytrzymałe kompozyty zagadnienia odporności mechanicznej i trwałości konstrukcji technologie o charakterze dual-use (cywilno-wojskowym)   Absolwent może pracować: w przemyśle materiałowym, metalurgicznym i maszynowym w sektorze obronnym i u partnerów przemysłowych rozwijających technologie specjalne w firmach rozwijających materiały zaawansowane i kompozyty w sektorze lotniczym, motoryzacyjnym, energetycznym i transportowym w jednostkach badawczo-rozwojowych i laboratoriach materiałowych w obszarze jakości, certyfikacji i badań nieniszczących przy technologiach związanych z ochroną, bezpieczeństwem i infrastrukturą krytyczną w administracji i instytucjach związanych z zarządzaniem bezpieczeństwem technicznym         (m)         {fastsocialshare}  

    Decyzja Rady Miasta Krakowa z jesieni ub. roku o nadaniu Hali 100-lecia KS Cracovia 1906 wraz z Centrum Sportu Niepełnosprawnych imienia prof. Romana Ciesielskiego została przypieczętowana w piątek 3 lipca. Właśnie wtedy odbyła się uroczystość odsłonięcia napisu i tablicy pamiątkowej informujących o patronie obiektu – rektorze Politechniki Krakowskiej w latach 1981-1982, wybitnym naukowcu, specjaliście w zakresie mechaniki konstrukcji inżynierskich, dynamiki budowli wieżowych i mostów oraz inżynierii antysejsmicznej, działaczu społecznym i – w latach 1946-1953 – koszykarzu „Cracovii”. Odsłonięcia pamiątkowej tablicy na budynku hali, znajdującej się przy al. Marszałka Ferdynanda Focha 40, dokonali wspólnie prof. Krzysztof Ciesielski, syn byłego rektora Politechniki i Jerzy Banaś – absolwent PK i członek drużyny Cracovii, której kapitanem był Roman Ciesielski.     Inicjatywę upamiętnienia prof. Romana Ciesielskiego podjęła grupa wychowanków Politechniki Krakowskiej pod przewodnictwem Andrzeja Dońca. W czerwcu 2025 r. do przewodniczącego Rady Miasta Krakowa wpłynął wniosek o nadanie Hali 100-lecia KS Cracovia i Centrum Sportu Niepełnosprawnych imienia wybitnego naukowca i sportowca wraz z informacją o poparciu inicjatywy przez rektora Politechniki Krakowskiej prof. Andrzeja Szaratę, absolwentów uczelni (w tym gronie znaleźli się m.in. Kazimierz Łatak – projektant Hali 100-lecia Cracovii, Mariusz Szefer, Spiros Cifopulos, Marek Wójtowicz, Andrzej Lubojewski, Tomasz Janowiec, Jacek Wójcik i Ryszard Florek), społeczność inżynierską na czele z Radą Małopolskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa,  działaczy, trenerów, zawodników i sympatyków KS Cracovia. Pomysł uzyskał też wsparcie Stowarzyszenia Wychowanków Politechniki Krakowskiej.   W uroczystości, która odbyła się w piątek 3 lipca br., wziął udział dr hab. inż. arch. Tomasz Kapecki, prof. PK, prorektor ds. ogólnych Politechniki Krakowskiej i pracownicy uczelni z liczną reprezentacją  Wydziału Inżynierii Lądowej, z którym związany był prof. Roman Ciesielski – najpierw jako student na Wydziałach Politechnicznych przy Akademii Górniczej, a później pracownik naukowy (w latach 1955-1958: prodziekan Wydziału Budownictwa Lądowego). Wspomnienia o patronie wygłosili prof. Janusz Kawecki oraz prof. Krzysztof Ciesielski, syn Romana. W wystąpieniach przedstawili jego dorobek naukowy, wkład w rozwój i zachowanie historycznego dziedzictwa Krakowa, ale również sportowe pasje. Przypomniano, że prof. Roman Ciesielski otrzymał m.in. Medal Kalós Kagathós, przyznawany wybitnym sportowcom, którzy osiągnęli sukcesy także poza sportem, a nawiązujący do antycznej greckiej idei kalokagathia – harmonijnego połączenia doskonałości fizycznej i etycznej i intelektualnej. Zwieńczeniem wydarzenia była pokazowa gra juniorów Cracovii i odsłonięcie tablicy pamiątkowej przez prof. Krzysztofa Ciesielskiego i Jerzego Banasia. W ten oto sposób, po 8 latach od otwarcia, Hala 100-lecia KS Cracovia 1906 wraz z Centrum Sportu Osób Niepełnosprawnych zyskały wybitnego patrona, mocno związanego z Krakowem oraz lokalnym środowiskiem sportowym i akademickim.   Prof. dr hab. inż. Roman Ciesielski urodził się w 1924 r. w Krakowie. W czasie niemieckiej okupacji był żołnierzem Armii Krajowej – służył w oddziale „Żelbet”. Maturę zdał w 1945 r. i podjął studia na powstających przy Akademii Górniczej Wydziałach Politechnicznych, które przekształciły się w 1954 r. w Politechnikę Krakowską. Na PK uzyskał stopnie naukowe doktora (1958 r.) i doktora habilitowanego (1961 r.). Tytuł profesora nadzwyczajnego nadano mu w 1963 r., zaś profesora zwyczajnego – w 1974 r. Prof. Roman Ciesielski pełnił na Politechnice wiele odpowiedzialnych funkcji: kierownika Zakładu (1954 r.), a następnie Katedry Dynamiki Budowli (w latach: 1958-1959 i 1963-1970), dyrektora Instytutu Mechaniki Budowli (1982-1995), prodziekana Wydziału Budownictwa Lądowego (1955-1958), prorektora (kadencja 1972-1975). W lipcu 1981 r. wybrany rektorem Politechniki Krakowskiej. Z powodów politycznych, został odwołany z tej funkcji rok później – w lipcu 1982 r.   Prof. Roman Ciesielski zajmował się zawodowo dynamiką konstrukcji, diagnostyką i oceną szkodliwości drgań, metodami pomiarów i identyfikacji dynamicznej. Autor i współautor ponad 600 publikacji, w tym podręczników i monografii. Wydawał ekspertyzy, opinie, a z jego wiedzy korzystano np. przy projektowaniu najwyższych kominów żelbetowych w elektrowniach Jaworzno III, Kozienice, Rybnik. W latach 1949-1991 pracował też w Biurze Projektów Budownictwa Przemysłowego w Krakowie jako projektant, specjalista i konsultant. Opiekun ponad 100 prac dyplomowych i 18 prac doktorskich. Recenzował prace doktorskie, habilitacyjne oraz wnioski nominacyjne o tytuły i stanowiska naukowe.   Prof. Ciesielski był członkiem rzeczywistym PAN, członkiem PAU, przewodniczącym Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Objął mandat senatora I kadencji Senatu RP. Za swoją bogatą działalność odznaczony m.in. Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Armii Krajowej, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem PAN im. Mikołaja Kopernika, Odznaką Honorową i Złotą Odznaką oraz Medalem „Zasłużony dla Politechniki Krakowskiej”.   Jednym z ważniejszych obszarów w życiu prof. Romana Ciesielskiego był sport. W latach 1946-1953 grał jako koszykarz „Cracovii” (I liga), reprezentował także Polskę w koszykówce (1948-1949). Ponadto był piłkarzem ręcznym „Cracovii”, w barwach której rozegrał ponad 100 meczów. Miłośnik siatkówki, kajakarstwa i piłki nożnej. Zimą spędzał czas na nartach.   Prof. Roman Ciesielski zmarł nagle 9 czerwca 2004 r. we Wrocławiu podczas pełnienia obowiązków służbowych.   (bk)     Fot. Jan Zych      {fastsocialshare}

  Studiują na różnych kierunkach i wydziałach, podążają własnymi drogami naukowego rozwoju, ale łączy ich Politechnika Krakowska oraz chęć do akademickiego działania. Rektor Politechniki Krakowskiej przyznał nagrody za szczególne osiągnięcia organizacyjne studentów i doktorantów. Wyróżnienie honoruje osoby, które poprzez swoją aktywność, zaangażowanie i podejmowane inicjatywy wniosły istotny wkład w rozwój społeczności akademickiej Politechniki, ale to nie wszystko. Nagroda Rektora PK jest też formą docenienia studenckich działań, które wychodzą poza mury uczelni i mają wpływ na jej otoczenie. W tej edycji przyznano 2 nagrody indywidualne i 4 zespołowe.   Nagroda Rektora Politechniki Krakowskiej (finansowa) może zostać przyznana studentom studiów I lub II stopnia albo doktorantom kształcącym się w Szkole Doktorskiej Politechniki Krakowskiej za udokumentowane osiągnięcia organizacyjne i społeczne, podejmowane w zakończonym roku kalendarzowym. Prawo do składania wniosków o przyznanie nagród posiadają: rektor, prorektorzy, kanclerz, dziekani, dyrektor Szkoły Doktorskiej, przewodniczący Parlamentu Samorządu Studenckiego PK oraz przewodniczący Uczelnianej Rady Samorządu Doktorantów. Decyzję o przyznaniu nagrody podejmuje Komisja, której przewodniczy prorektor ds. studenckich. W roku kalendarzowym przyznać można maksymalnie 10 nagród indywidualnych lub 5 zespołowych z zastrzeżeniem, że skład takiego zespołu nie przekracza 10 osób.       W tej edycji laureatami Nagrody Rektora Politechniki Krakowskiej za szczególne osiągnięcia organizacyjne studentów i doktorantów zostali:     NAGRODY INDYWIDUALNE                                                                                                                                Kamila Marzec, studentka biotechnologii przemysłowej (Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej). Nagroda docenia zaangażowanie Kamili Marzec we współorganizację 63. Egzotermicznego Rajdu Politechniki Krakowskiej, który – po raz pierwszy w historii – zawitał w 2025 r. do Niedzicy nad Jeziorem Czorsztyńskim. Studentka pełniła też w ub. roku funkcję koordynatorki „Adapciaka” – obozu integracyjnego dla nowych studentów uczelni. Nagroda Rektora jest również wyrazem uznania dla jej działalności na stanowisku przewodniczącej Wydziałowej Rady Samorządu Studentów (WIiTCh).                        Piotr Wojtaszczyk, student informatyki na Wydziale Informatyki i Matematyki. Laureat Nagrody Rektora brał aktywny udział w pracach komisji SSPK do spraw: promocji, współpracy i cyfryzacji, a także – do listopada 2025 r. – sprawował funkcję II wiceprzewodniczącego Wydziałowej Rady Samorządu Studentów na Wydziale Inżynierii Środowiska i Energetyki. Ponadto kierował sekcją promocji 63. Rajdu Politechniki Krakowskiej, koordynował Akademię SSPK 2025 i reprezentował Politechnikę podczas III Zjazdu Forum Uczelni Technicznych w Białymstoku.     NAGRODY ZESPOŁOWE   Aleksandra Gołek (informatyka, Wydział Informatyki i Matematyki), Jakub Kubica (informatyka, WIiM), Agnieszka Radomska (matematyka stosowana, WIiM), Piotr Ziętek (informatyka, WIiM), Łukasz Bolanowski (infotronika, Wydział Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej). Nagrodzeni studenci byli odpowiedzialni za współorganizację III edycji „Kościuszkonu”, a więc – cieszącego się sporą popularnością – 24-godzinnego hackathonu. Wydarzenie stwarza możliwość rozwoju kompetencji technicznych, kreatywności oraz pracy zespołowej poprzez opracowywanie innowacyjnych rozwiązań informatycznych. Tematem przewodnim III edycji była „ekologia i energetyka” – uczestnicy szukali nowatorskich sposobów na to, by technologie cyfrowe wspierały zrównoważony rozwój. Ostatecznie I miejsce uzyskała aplikacja zarządzająca energią pochodzącą z paneli fotowoltaicznych. W „Kościuszkonie” w roku 2025 r. wzięło udział 89 studentów m.in. z Politechniki Krakowskiej, Akademii Górniczo-Hutniczej i Uniwersytetu Jagiellońskiego, zaś przestrzenią intensywnej, dobowej pracy był Klub „Kwadrat”. Przygotowanie wydarzenia wymagało wielomiesięcznej pracy zespołu organizacyjnego, obejmującej pozyskanie partnerów i sponsorów (w edycji 2025 przedsięwzięciu patronowały Trawell, IBM, Vention, Hitachi Energy, Princity, Sencity, N-iX czy EPAM), opracowanie regulaminu, przygotowanie infrastruktury technicznej i logistycznej, organizację przestrzeni pracy dla uczestników, zapewnienie wyżywienia, opiekę organizacyjną oraz koordynację przebiegu całodobowego eventu za który wspólnie odpowiadały Fundacja Politechniki Krakowskiej, Wydział Informatyki i Telekomunikacji i Wydziałowa Rada Samorządu Studentów.   Piotr Kons (informatyka, Wydział Informatyki i Telekomunikacji), Magda Ptaszkiewicz (biotechnologia przemysłowa, Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej), Szymon Pacia (budownictwo, Wydział Inżynierii Lądowej), Magdalena Wróbel (technologia chemiczna, WIiTCh), Ilona Syzdek (budownictwo w j. angielskim, WIL) zostali docenieni za przygotowanie i przeprowadzenie akcji „Mikołajki – Studenci Dzieciom”, która od dziesięcioleci jednoczy społeczność akademicką Politechniki Krakowskiej wokół idei niesienia bezinteresownej pomocy podopiecznym domów dziecka, placówek opiekuńczo-wychowawczych oraz rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji. Nie inaczej było podczas 38. edycji tego wydarzenia, w listopadzie i grudniu 2025 r. Przedsięwzięcie wymagało wielomiesięcznej pracy zespołu odpowiedzialnego za kooperację z placówkami, ale też odpowiedniej promocji akcji, koordynacji grupy wolontariuszy, prowadzenia kwesty na kampusach i w domach studenckich PK, organizację zbiórki internetowej oraz nadzorowanie listów, które dzieci z placówek biorących udział w akcji, kierowały do św. Mikołaja. Koordynatorem 38. edycji wydarzenia był Piotr Kons.   Piotr Zyguła (infotronika, elektrotechnika i automatyka, Wydział Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej), Magda Ptaszkiewicz (WIiTCh), Hubert Kołaczkowski (inżynieria i zarządzanie produkcją, Wydział Mechaniczny), Aleksandra Małecka (technologia chemiczna, WIiTCh) – zespół otrzymał Nagrodę Rektora PK za organizację Strefy Polibuda, która funkcjonowała w dniach 9-10 maja 2025 r. na terenie dawnego pasa startowego lotniska Rakowice-Czyżyny, jako jedna z przestrzeni Juwenaliów Krakowskich. Coroczne święto studentów mocno podkreśla akademicki charakter miasta. W ramach edycji 2025 Samorząd Studenckich PK oraz Fundacja Politechniki Krakowskiej odpowiadały wspólnie za organizację politechnicznej strefy, oferującej uczestnikom bogaty program koncertów, wydarzeń sportowych i atrakcji integracyjnych. Aktywności juwenaliowe zgromadziły tysiące uczestników i dały możliwość budowania relacji między studentami różnych uczelni.   Kacper Pałka (inżynieria i zarządzanie produkcją, Wydział Mechaniczny), Michał Mucha (mechanika i budowa maszyn, WM), Martyna Borkowska (fizyka techniczna, Wydział Inżynierii Materiałowej i Fizyki), Weronika Florek (gospodarka przestrzenna, kierunek międzywydziałowy), Wiktoria Kornaś (architektura, Wydział Architektury), Karolina Majcher (inżynieria materiałowa, WIMiF), Dagmara Rutka-Kowalczyk (nanotechnologie i nanomateriały, WIMiF), Paweł Ulman (automatyka i robotyka, WM). Studenci – członkowie Zarządu Klubu Uczelnianego AZS PK – przez cały 2025 r. byli odpowiedzialni za realizację cyklu Mistrzostwa Politechniki Krakowskiej, w ramach których zorganizowano zawody w dyscyplinach: futsal, ergometr wioślarski, trójbój siłowy, szachy, UNO, aerobik rekreacyjny, badminton, lekka atletyka, pływanie. Na zakończenie sezonu sportowego AZS PK odbyła się także Gala Sportu. Zdobywcy Nagrody Rektora PK zajmowali się m.in. przeprowadzaniem zapisów na wydarzenia sportowe, promocją w mediach, prowadzeniem biura poszczególnych zawodów, czy obsługą techniczną. Studenci-sportowcy mają ponadto na koncie organizacyjny udział w innych przedsięwzięciach – Akademickich Mistrzostwach Polski w Tenisie (półfinał C), które odbyły się w dniach 8-11 maja ub. roku na kortach Centrum Tenisowego Politechniki Krakowskiej oraz Akademii Liderów AZS – konferencji szkoleniowej.     Fot. Jan Zych      {fastsocialshare}